Hesapta olmayan bir şekilde askere gitme kararı aldım. Okulumu dondurdum , tecilimi bozdurdum. Kendimi daha önce bu kadar hazır hissetmemiştim. Bu kararı almamda bir kişi var. Bu yük tabiki ortak alınmış birşey fakat kendimi hazır hissetmeseydim gitmezdim. Bu askerlik her zaman benim için bir problem oldu. Artık bir problem olmaktan çıkıyor. Bitsinde rahatlayayım diye düşünüyorum , bu tabiki vatan borcu her Türk vatandaşı gibi. Herkes ne pahasına olursa olsun gidecek bunun tadını tadacak. En sevmediğim ve herkesin sevmediği gibi muayne faslıydı. Gitmeden önce bilgi edinmeye çalıştım zorluk çekmeyeyim diye. Sözlüklerde okuduğum başıma geldi ama tamamen anlattıkları gibi değildi. Sanırım anlatan kişilerin ya uydurması abartması hikayeye dökmesi yada muayne oldukları yerin sıkılığıydı. Onuda hallettik , bütün işlemlerimide bitirdim. Her ne kadar erken alırlar diye düşündüysemde şubat 2010 celpiyle gideceğim belirlendi. Erken sevk için dilekçe yazdım fakat aldığım duyumlara göre (ne kadar doğrudur bilinmez) genellikle kabul edilmiyormuş. Ama kabul edebiliceklerini zannediyorum. Şayet kabul olmassa bile eninde sonunda gideceğim.