Herkes düşünmeden yaptığı şeylerden mutsuz olur , pişmanlık duyar.. Bir anlık sinir , öfke kaybedebileceğimiz ve kaybettirebiliceğimiz şeylerin habercisi olmuştur.
Ilişkiler de hep rol almıştır pişmanlık.. Sonrasında hüzün ve mutsuzluk ortaya çıkmakta. Bir erkek düşünelim ; katır inatlı , kıskanç ama bir o kadar da karşındaki kişiyi seven.. Diyelim ki , kız arkadaşının eski sevgilisiyle ilgili birşey yakalar ama kız için hiçbir önemi kalmayan birşeydir , unutmuştur. Tabi ki insanlık hali bu sonuçta şu zaman da herkesin aklı bir karış hava da olduğunu düşünürsek.. Klasik Türk erkeği modeli , hemen atağa geçer ve ; bunun orda ne işi var , sen onu unutamamışın belli vb vb.. Kız bunu açıklar ve gerçekten düşündüğü gibi olmadığını düşünür erkek.. Sonuçta kız kırılmıştır , üzülmüştür bunu anlayan erkek hemen laf değiştirir , çünkü pişman olmuştur. Sonuç her iki tarafta üzülür. Sebepsiz yere veya dinlemeden ahkam kesmek hep üzüntü vermiştir insanlara.
Ailelerde de böyledir bu. Onbeş-onaltı yaşlarında ergenlik dönemindeki bir gencin ailesini üzme olasılığı yüksek birşeydir. Haksız olduğu konularda bile haklı hisseder kendini. Hepimizin böyle dönemleri oldu. Düşündüğümüzde acı tatlı günlerdi diyebiliyoruz. Ne kadar ergenlik dönemindeki bir kişi kendini haklı hissetse de yinede pişmanlık duyar. Bir baba oğluna veya kızına ufak birşey yüzünden abartılacak kadar büyük olmayan şeylerde dünya’yı yakacak kadar bağırması , kızmasının sonunda siniri geçince pişmanlık duyar ve üzülür.
Sadece insanlar’da değildir pişmanlık. Dünyadaki diğer canlılar da pişmanlık duyar. Bugün bir video izledim ve gerçekten etkilendim , sanırım bu yüzden de bu konu hakkında yazıyorum. Belki izleyenler olmuş olabilir fakat yazmak isterim.. Leopar , anne maymunu avlıyor , fakat maymunun kesesindeki yavru maymunu farketmiyor. Farkettiğinde ise anne maymun ölmüş , yavru maymunda annesiz kalmış. Belki de bugüne kadar gördüğüm en güzel birşeydi bu. Leopar , yavru maymuna sahip çıkıyor. Onun annesiymiş gibi davranıp yanından ayırmıyor. Onu temizliyor ve emzirmeye çalışıyor. Gerçek pişmanlık ve telafi etmek böyle birşey olsa gerek.
Bizler de bozduğumuz birşeyi tamir etmek yerine üstüne gidip yapmamış gibi davranıyoruz. Yapmadan önce bir kere düşünmek gerek aslında.Fakat an’ımız ve yaşantımız birbirine uyumlu olamıyor. En azından birşeyleri kaybetmemek uğruna telafi etmek için uğraşmalıyız..